Φτάσαμε την Πέμπτη το βράδυ και η ζέστη ήταν αφόρητη. Επιλέξαμε να βγούμε για να φάμε κάτι και μετά να ξεκουραστούμε. Το ξενοδοχείο ήταν κεντρικό -στην περιοχή Ferencváros- και μπροστά στον Δούναβη. Επικρατούσε μια βουβή ησυχία παντού, λόγω του καύσωνα και της άπνοιας. Η ατμόσφαιρα ήταν βαριά, σα να είχε σταματήσει ο χρόνος. Ωστόσο, πήγαμε σε ένα τέλειο ιταλικό (Impasto Pizza), όπου έφαγα φοβερή πίτσα και ήπια κρύα ιταλική μπίρα (Peroni), και κάπως βελτιώθηκαν τα πράγματα.
Σε ένα σούπερ μάρκετ μεγάλης αλυσίδας μετά, μια εργαζόμενη κυρία μας προετοίμασε ότι δεν πρόκειται για μέρος πολύ φιλικό με τα αγγλικά (ή και γενικότερα φιλικό). Και είναι ΟΚ αυτό, γιατί είδαμε κι εμάς που τρέχουμε από τα νηπιαγωγεία στα φροντιστήρια και τα μιλάμε κυριλάτα, ευγενικά, φιλόξενα και υπερτουριστικά ;)
Φωτογραφίες από αυτή τη μέρα (νύχτα) δεν έχω. Οπότε θέτω ως day 1 τη δεύτερη μέρα - την Παρασκευή - που κάναμε το 19000 βημάτων περπάτημά μας και στις δύο πλευρές της πόλης.
Δρόμοι - Αγάλματα - Δέντρα - Πάρκα - Κτίρια
Ουγγρικό εθνικό μουσείο
Τραμ - Γέφυρες - Κτίρια - Δούναβης
Θέα από το Κάστρο της Βούδας
Στο Κάστρο
Ο Ναός του Ματθαίου
Θέα από το Κάστρο
Τι κατάλαβα την πρώτη μέρα:
Χρειάζομαι οπωσδήποτε ηλεκτρολύτες -> Το pelegrino και το natural water πήγε γόνα για να παλευτεί το περπάτημα σε συνδυασμό με τον πρωτοφανή για την περιοχή καύσωνα.
Υπάρχουν αρκετοί τρόποι να φτιαχτεί μια λεμονάδα -> Κάθε μέρα δοκίμαζα από έναν διαφορετικό.
Η Βουδαπέστη έχει πολλά πάρκα, πολλά δέντρα, πολλούς κήπους με φυτά, χόρτα και λουλούδια -> Αποφάσισα να επιλέγω μέρη για φαγητό που ήταν δίπλα σε πάρκα για φυσική σκίαση και χαμηλότερες θερμοκρασίες. Ποιος θα περίμενε ότι αν διατηρείς τα δέντρα στην πόλη σου και δεν τα πετσοκόβεις, μπορείς να έχεις spots με δροσιά; Απίστευτο;
Το παραδοσιακό φαγητό δεν έχει πολλές vegetarian επιλογές και ειδικά για hot κατακαλόκαιρο -> Έφαγα όλες τις υπόλοιπες κουζίνες εκτός από ουγγρική.
Οι άνθρωποι είναι κάπως κλειστοί -> Μάλλον αυτό συμβαίνει με τους μεγαλύτερους και ίσως επειδή δυσκολεύονται με τα αγγλικά ή απλώς δε συμπαθούν τους τουρίστες. Ωστόσο, τα νεότερα άτομα που δούλευαν σε καφέ και εστιατόρια ήταν πολύ φιλικά, εξυπηρετικά και επικοινωνιακά.
Μου αρέσει το τραμ -> Είναι cute, ασφαλές, με πολύ συχνά δρομολόγια και καλό app (BudapestGO). Ένας από τους λόγους που σκέφτηκα πολλές φορές και αβίαστα "θα έμενα σε αυτή την πόλη" ήταν οι συγκοινωνίες και η λιγοστή κίνηση στους δρόμους. Ποιος άλλωστε θα ξαναπερίμενε ότι αν έχεις καλή υποδομή ΜΜΜ, όλα κυλούν πιο φυσιολογικά και ομαλά στους δρόμους της πρωτεύουσας;
Η ανάβαση στο κάστρο της Βούδας γίνεται από την πίσω πλευρά με τις κυλιόμενες -> Και είναι δωρεάν. Από την άλλη πλευρά ανέβαιναν με τελεφερίκ που διαβάσαμε ότι ήταν πανάκριβο. Ήμασταν τυχεροί που είδαμε το εν λόγω tip προηγουμένως στα google maps reviews, γιατί ... [δες ακριβώς το από κάτω μπούλετ] ...
Δε χρειάζεται εισιτήριο για τον Προμαχώνα των Ψαράδων -> Είναι ελεύθερη η είσοδος, δωρεάν, πώς το λένε. Σκέτο scam το ξεχωριστό ταμείο. Σκέφτομαι μήπως εμείς ψάχναμε λάθος μέρος και δεν βρήκαμε ποτέ το σωστό, αλλά επίσης δε νομίζω να ήμασταν τόσο χαμένοι. Η κοπέλα στα εισιτήρια δε μας ενημέρωσε, ωστόσο μας κοιτούσε ύπουλα και καταλάβαμε μετά το γιατί. Τέλος πάντων, χαλάλι - πληρώσαμε κάποια χιλιάδες HUF έτσι για να ενισχύσουμε τον τουρισμό της χώρας.
Άμα θέλετε, μείνετε συντονισμένα για τη μέρα 2 σε επόμενο post.